To już pół roku ... :)

To już pół roku?! Matko, kiedy to minęło?! Nie mam zielonego pojęcia. No i jest tak jak myślałam. Nie nacieszyłam się nią. Jest coraz większa ... Czas zdecydowanie za szybko mija. Wręcz ucieka przez palce. Jeszcze niedawno siedziałam sobie w domu, z wielkim brzuchem i odliczałam dni do porodu i powrotu M. Trochę płakałam, trochę się nudziłam, trochę włóczyłam się bez celu po sklepach. Tak tylko dla zabicia czasu. Spędzałam czas z mamą, z koleżankami. Robiłam sobie na kolacje kolorowe kanapeczki a potem miliard zdjęć tych kanapeczke. 

Dzisiaj Nelunia jest już pół roku na świecie. Razem z nami. Ze mną. W jej życiu wiele się już wydarzyło. Nabyła wiele umiejętności. Potrafi trzymać sobie sama butelkę, próbuje siadać i raczkować. Sama wkłada smoczka do buzi a potem go wyciąga, i tak w kółko. O turlaniu się po całym pokoju już nie wspomnę. 

Chciałabym zatrzymać czas. Chciałabym nacieszyć się nią. Każdym dniem spędzonym z moim maleństwem. Nie mogę. Ciągle mało. Chciałabym, żeby ze mną spała. W łóżku. No ale przecież to tak nie może być. Jak będę taką zaborczą matką to wychowam sobie córunie mamuni, która żyć bez maminej spódnicy nie potrafi. A nie chcę tego przecież. Powstrzymuję się jak tylko mogę, a uwierzcie, że to na prawdę nie jest takie łatwe jak by się zdawało. 

Moja malutka dziewczynka jest coraz starsza. Pamiętam jak szłam na blok operacyjny by w końcu ją wyjęli, a dziś jest tak sprytna, ze potrafi zajrzeć w każdy kąt pokoju, w którym znajdujemy się w danym momencie. Ciągle rośnie. Ciągle mnie czymś zaskakuje. Ciągle robi postępy. Dla kogoś mogą się wydawać małe, błahe, bez znaczenia. Dla mnie są ogromne i jestem mega dumna z mojej córeczki, gdy tylko zauważę, że potrafi coś nowego. Mamy, Wy też tak macie? Co za pytanie. Oczywiście, że tak. Jaka mama by nie czuła tego? Żadna!

Chciałabym kiedyś jeszcze usiąść wieczorem na kanapie, wziąć do ręki cieplutką herbatkę i pomyśleć "Dzisiejszy dzień był w stu procentach poświęcony mojemu dziecku, nacieszyłam się." Było tak kiedyś. Jak jeszcze byłam sama. Wtedy też na coś czekałam. A raczej na kogoś. Nie wiem, czy to kiedyś jeszcze nastąpi, bo zawsze jest coś. Jest przecież M., który też chce się nią zajmować. A więc chcąc nie chcąc często mam czas dla siebie. Czas na sprzątanie, czy gotowanie obiadu.  Na pisanie dla Was. 

Macie jakiś pomysł co zrobić aby nie mieć kiedyś do siebie samego pretensji, że dzieciaczek tak szybko urósł, a my nie poświęciłyśmy mu wystarczająco dużo czasu? Choć nie pracuję, w zasadzie to moją pracą jest opieka nad domem, to na prawdę mam do siebie żal. 

Mało tego, moje dziecko nie za bardzo lubi się przytulać. Czasem się odpycha. A mi aż świeczki stają w oczach. Tak strasznie chciałabym ją wyprzytulać, wyściskać. Na szczęście lubi jak się ją całuje! Tyle dobrego. 

Te 173 dni jak 173 godziny. Mamy dzieci starszych od Neli lub w tym samym wieku na pewno wiedzą o czym mówię. Za to mamy spodziewające się dopiero swoich maluchów, lub tych niedawno urodzonych już niebawem zrozumieją :*

Mała sesyjka dzisiaj znowu była jak widzicie. Cieszę się, że zebrałam się w sobie i znów zaczęłam robić zdjęcia. Baaardzo mi tego brakowało. Lepiej się czuję, kiedy mogę sobie popstrykać, a zwłaszcza moje maleństwo. Na razie jest jeszcze malutka i nie mam dużego pola do popisu, ale staram się jak mogę. To przecież najpiękniejsza pamiątka zaraz po wspomnieniach :) Tak więc będę pstrykać ile tylko dam radę! Pogoda jest świetna. Jak najbardziej się nadaje na to, aby fotografować. I to nie tylko moje maleństwo. Wszystko dookoła przepięknie wygląda, zwłaszcza podczas zachodu słońca :) Podczas wschodu również. Dla kogoś, kto lubi robić zdjęcia to takie dwa najlepsze momenty na zdjęcia!

Pisałam Wam dzisiaj na blogu o DIY w moim wykonaniu. I oto jest. Na pewno Was nie zaskoczy bo chyba ma to większość Polaków już w domu .. :D Przynajmniej tak mi się wydaje :)

Muszę powiedzieć, że wyszły nie najgorzej. Mamy jeszcze dużo innych kolorów. I małych i wielkich :) Na pewno wiedzieliście jak to się robi, jeżeli nie to piszcie śmiało, będzie fotorelacja! :) 

A na koniec my <3

Buziakiiii :*****