Ojcostwo nie kończy się na zaplodnieniu

Nie od dziś wiadomo, że prawdziwym ojcem nie jest ten co spłodził lecz ten, który wychował. Tak też uważam. Niektórzy mężczyźni zapominają jednak, że ojcostwo nie kończy się na zapłodnieniu, że ich rola w życiu dziecka jest dokładnie taka sama jak rola matki. Tak więc czy facet, który zakończył przygodę z rodzicielstwem z chwilą, gdy usłyszał "Będziemy mieli dziecko!" w ogóle powinien nazywać się mężczyzną? Dla mnie nie! Choć są wyjątki...

No kto nie zna jakiejś samotnej matki? Tylko nie mówcie mi, że samotni ojcowie też są - wiem, ale dziś mówimy o ojcach, którzy dali nogę. Została sama, często bez środków do życia. A tatuś? Zmył się. Bo był za młody, bo nie był gotowy, bo chciał jeszcze pożyć, bo mu rodzice kazali, bo jej nie kochał i tak dalej ... Wszystko się zgadza, tylko dlaczego nie myślał o tym wcześniej? W dzisiejszych czasach dwunastolatek wie czym grozi seks bez zabezpieczenia, więc nie powiecie mi, że starsi nie wiedzą. Trzeba brać pełną odpowiedzialność za swoje czyny. 
No ale dobra, załóżmy, że na prawdę jest za młody, nie jest gotowy, chce poużywać życia. Jednak stało się, dziecko niedługo przyjdzie na świat. Wiem, że pieniądze to nie wszystko, ale jeżeli nie ma ochoty widywać się z dzieckiem, a tym bardziej go wychowywać to powinien na nie łożyć. Psi obowiązek - tak to się nazywa. 

Wydaje mi się, że to kwestia moralności. Jeżeli facet moralnością nie grzeszy, nie rozróżnia dobra od zła, a w głowie ma jedynie zabawę i wyrywanie kolejnych naiwnych dziewczyn to może lepiej, że usunie się z życia malucha i jego mamy, choć los przynajmniej dziecka nie będzie mu obojętny. 

Mam w głowie obraz mężczyzny, może troszkę przerysowany iście z amerykańskiej komedii romantycznych (za dużo ich kiedyś oglądałam ...), ale mam wbite czarno na białym co musi, a czego nie powinien. A zostawienie ciężarnej dziewczyny na pastwę losu to rzecz, której mężczyzna zdecydowanie zrobić nie może.

Co to w ogóle ma być, że związek trwa, rozwija się, przechodzi na kolejne etapy a potem nagle CIĄŻA i facet znika? Krew mnie zalewa! Nie chce nawet słyszeć o takich sytuacjach. Doskonale wiem jak ciężko jest samotnie przeżywać poród, a potem w samotności wychowywać dziecko (choć przez chwilę) i nie życzę tego nikomu. No tak, ale przecież potencjalnego "tatusia" to nie obchodzi. On jest egoistą i myśli tylko o sobie. To przykre. 

A najprawdopodobniej na stare lata przypomni mu się, że gdzieś tam ma dziecko, będzie chciał odnowić kontakt. Dziecko lub "dziecko" na 90% nie będzie chciało go znać, a on będzie miał pretensje do całego świata, najbardziej do dziecka, że pyskuje, jest niewdzięczne, że tatuś chce się spotykać. Zapomni, że 100% winy leży po jego stronie. 

W tym miejscu muszę Wam powiedzieć, że od pierwszego dnia ciąży byłam niemal przekonana, że M. zrobi to samo. Że zwyczajnie się zmyje i tyle będziemy go widziały. Ale nie! Jest na odwrót ...