Przejdź do głównej zawartości

Niedzielny wypoczynek

          Calutki dzień dzisiaj przed TV odpoczywamy. Oglądamy powtórki ulubionych seriali, czasem przysypiamy. Aktualnie już po obiadku niedzielnym. Resztę dnia również zamierzam spędzić przed telewizorkiem :) Niedziela w końcu od tego jest, prawda?
          Codziennie ktoś porusza temat płci mojego dzidziusia. Jedni twierdzą, że "bardzo ładnie wyglądam", a więc chłopak. Inni, że zachcianki wskazują na dziewczynkę. Jeszcze inni uważają, że po tym jak się czuję widać, że dziewczynka. Powoli zaczyna mnie to drażnić. Marzy mi się dziewczynka przecież... 
          A jeżeli już o chłopcach i dziewczynkach. Jakiś czas temu natrafiłam na coś takiego jak "chiński kalendarz płci", wygląda tak:


          A wy co myślicie na ten temat? Z jednej strony wydaje się to głupie, no bo co niby ma miesiąc zapłodnienia do płci dziecka? Ale z drugiej strony może coś w tym jest ... ?
          

Komentarze

  1. też kiedyś wertowałam takie kalendarze, wg niego miała być dziewczynka i mam Córcie, ale na ile to zbieg okoliczności a ile w tym prawdy- nie wiem :)

    OdpowiedzUsuń
  2. no możliwe że coś w tym jest bo w moim przypadku sie sprawdiło

    OdpowiedzUsuń
  3. według tego kalendarza powinien być syn, a mam córcie :)

    OdpowiedzUsuń
  4. U mnie jak u Diany - wychodzi syn, a mamy córcię ;)
    Choć znam osoby, u których się sprawdziło.

    OdpowiedzUsuń
  5. U mnie także, wychodzi syn a mam córkę :-)

    OdpowiedzUsuń
  6. ale się uśmiałam...z ciekawości sprawdziłam i wg kalendarza miałam mieć synka i synka mam!!! ciekawe:))) teraz wychodzi dziewczynka..zobaczymy

    OdpowiedzUsuń
  7. Ja znalazłam starą książkę dotyczącą porodu połogu no i poczęcia i tam było że w zależności od tego jakiej płci chcemy dziecko powinniśmy współżyć w konkretne dni tygodnia

    OdpowiedzUsuń
  8. Według tego diagramu powinnam mieć synka. A mam córcię :D

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Sentymentalnie

Zdarza mi się zapomnieć prawie o wszystkim, ale nie jestem w stanie zapomnieć o żadnym ważnym dla nas wydarzeniu. Pamiętam dokładnie daty każdego takiego wydarzenia, a w niektórych przypadkach nawet godziny. Kiedy tylko usłyszę konkretny dzień i miesiąc, od razu wiem, że dokładnie rok czy dwa lata temu coś tam się wydarzyło ... Wszystkie SMS'y wnoszące coś więcej niż "Gdzie jesteś?, "Zaraz będę" czy "O której obiad?" mam zapisane, a w większości porobiłam im screeny, które zajmują szczególne miejsce na moim, jakże cennym, dysku.  30 marca 2012 Moja osiemnastka, ale przede wszystkim dzień, w którym na dobre zaczęliśmy się kolegować. To właśnie on zapoczątkował naszą znajomość. To dzięki wydarzeniom z tego dnia zaczęliśmy spędzać ze sobą czas. Czasem w towarzystwie innych znajomych, a czasem sam na sam. 15 czerwca 2012 - 18 czerwca 2012  Cztery dni, 96 godzin, 5760 minut - to właśnie wtedy zaczęło między nami iskrzyć. To był ten czas, kiedy dojrzeliś...

Haters gonna hate

W wolnym tłumaczeniu hater/hejter oznacza z azdrosny koleś, który nie potrafi cieszyć się sukcesem kogoś innego, dlatego próbuje dojrzeć nim wszystkie możliwe wady i wytknąć je na forum publicznym, najczęściej anonimowo. A wiecie na jakim poziomie są wypowiedzi dzisiejszego hejtera? Wyglądają mniej więcej tak:  "Ponoć miałaś nie pisać o smutnych sprawach bo ponoc ludzie nie chce czytac smetów jak to wczesniej mowilas. Pomoc maialas miec fajne teksty a tu nic. Jestem tu pierwszy raz. Przeczytalam kilka notek, ale ponoc miala byc tu taka "fajna" autorka, a gdzie?? Bo nie wiem... Ostatnio polubilam twojego fp ale juz od-lubie. Tu nawet nie ma co czytac. Nie napoiszesz co gdzie z czym tylko jedyne co powtarzasz to ze nie zapominasz i nie umiesz. Cofaj sie dalej to spierdolisz sobie przyszlosc. Śliczne dziecko szkoda tylko ze zdjecia takie CHu....owe!" Albo na przykład tak: " Jeśli ktoś ich bezczelnie obraża to mają powód. Wydaje mi się Wiktorio / Sraczkorio...

Pomyśl sam, pomyśl sama

Przyznaję się, bez bicia, że ostatnimi czasy coraz poważniej myślę o tym, żeby zakończyć przygodę z blogowaniem. Nie dlatego, że nie mam czasu, że jest piękna pogoda, że praca, dziecko, dom i tak dalej ... Tylko i wyłącznie dlatego, że brak mi zapału. Najmniejszy nawet szczegół potrafi mnie zniechęcić i podciąć skrzydła. Dosłownie - najmniejszy.  Tak też było i w tym przypadku. Jestem dziwnym człowiekiem, na prawdę dziwnym. Bardzo szybko się zniechęcam. Najmniejsze, czasem śmieszne niepowodzenie potrafi zaprzepaścić wszystko. Blog jest jednak czymś, co towarzyszy mi już bardzo długo (jak na mnie). Było parę perypetii, było kilka zgrzytów. Nic jeszcze nigdy tak nie wpłynęło na mnie jak to.  Coraz częściej zadaję sobie pytanie, czy jeszcze tu jesteście? Czy nie odeszłyście? Czy czytacie? Lajków, komciów - coraz mniej. Wiadomo, nie pisze się dla tego. Pamiętacie jednak wpis  Jak zapłacić blogerowi ? Pisze się dla Was. W moim przypadku to oczywiste. Ja już nie piszę do ...