Nie jestem idealna.

Nie jestem, no nie jestem idealna. Mam wiele wad. Nie wyobrażacie sobie chyba jak wiele. Jak każdy z nas, ale czasami wydaje mi się, że ja mam ich zdecydowanie za dużo. Staram się Wam pokazać tylko te dobre strony, ale czasami trzeba pokazać i te złe. I to wcale nie jest tak jak ktoś, kiedyś stwierdził, że kreuję swoje życie na idealne. Wiele razy dzieje się coś nie tak w moim życiu. Coś przez co płaczę, czy zwyczajnie jestem smutna. Nie chcę jednak obciążać nikogo o moimi problemami i staram się pisać o fajnych rzeczach. W dobie wszechobecnej depresji i załamki nie trzeba już więcej problemów!

Bezsprzecznie, moją największą wadą jest bałaganiarstwo. Ogromne bałaganiarstwo. I nie mam pojęcia skąd mi się to wzięło. Chyba z lenistwa. Jak czytacie wpisy na fanpage'u to pewnie zauważyliście, że codziennie sprzątam. Bo sprzątam. Codziennie muszę posprzątać łazienkę, salon. Codziennie składam stertę ubrań bo dzień wcześniej po prostu rzuciłam je sobie na podłogę szykując się do spania. No i nienawidzę myć naczyń. I nie ważne, czy jest jeden talerz, czy cały zlew. N I E N A W I D Z Ę tego robić! To dla mnie największa kara. Mogę odkurzać, składać pranie, myć podłogi, ścierać kurze, ale naczyń nie tknę. W naszym domu to zadanie M. 

Często nie potrafię utrzymać języka za zębami. Zawsze powiem za dużo a potem bardzo tego żałuję. Do tej pory, przez 20 lat mojego życia, nie nauczyłam się jeszcze, że nie każdemu mogę opowiadać o sobie, o tym co  się dzieje. Zwyczajnie się zwierzać. Coraz częściej jest to wykorzystywane przeciwko mnie. Bardzo się staram, żeby nie dochodziło do takich sytuacji, ale na prawdę nie umiem czasami inaczej.

Jestem baaardzo słaba organizatorką. Jeżeli chodzi organizację czasu i ogólnie dnia. Nie potrafię tego zrobić tak, abym to przestrzegała. Myślę, że pod to można podpiąć również słomiany zapał do większości rzeczy jakich w życiu się podjęłam. Prowadzenie bloga to jedna z niewielu rzeczy, które mi się nie znudziła. I myślę, że nie znudzi się nigdy :) 

Jestem również baaardzo zapominalska. Często się śmieję, że mam pamięć dobrą, ale krótką. Jestem w stanie zapomnieć o wszystkim. O umówionej wizycie u dentysty, o wysłaniu paczki, o wyjściu z psem, o odpisaniu na wiadomość. Kiedyś poszłam sobie z psem do sklepu. Piesek elegancko przywiązany, czeka aż wyjdę. Poszłam do domu i dopiero po 3 godzinach przypomniałam sobie, że pies został pod sklepem. Chciałam wyjść z nią na dwór i zorientowałam się, że jej nie ma. W między czasie zdążyło się ściemnić i lać. Byłam wtedy mała, więc jestem lekko usprawiedliwiona :) Tylko zapomnienie o Nelce nie wchodzi w grę! :) Cała reszta, jak najbardziej! Zapominalstwo powoduje, że często nie potrafię dotrzymać słowa. No bo jak można dotrzymać słowa, skoro zapomniało się o jego daniu? 

Czasami ciężko jest mi się przyznać do błędu. Zwłaszcza podczas dyskusji, czy nawet kłótni z M. Wiem, że coś zrobiłam źle. Doskonale zdaję sobie z tego sprawę! Ale za nic na świecie nie przyznam się przed nim do tego. Nie mogę przecież stracić twarzy :D

W trakcie pisania przyszło mi do głowy jedno pytanie. Co oznacza bycie idealnym i z czym się wiąże? Posiadanie samych najlepszych cech, jakimi człowiek może się pochwalić? 

_____________________________________________________________________________

Dziś robiliśmy sobie znowu zdjęcia, a Nelunia wcinała po raz pierwszy biszkopciki, i to z jakim apetytem :) Posmakowały jej. Mamusi też! Dobrze, ze kupiłam dwie paczki bo jednej już nie ma :D A Nelunia te biszkopciki miała wszędzie! Kurteczka, bluza i czapeczka całe w ciastku! Nawet w pampersie znalazłam jednego. Nie mam zielonego pojęcia jak to się stało!

















 Ja wciąż nie mogę się na nią napatrzeć i nadziwić się jak baaardzo kocham to nasze maleńkie maleństwo <3 I Zawsze w takiej sytuacji zadaję sobie pytanie jak można nie kochać takiego skarba i zrobić mu jakąkolwiek krzywdę? Przecież to niewykonalne! 

Starzy maja lekko za duże głowy. Dziecko nie zmieściło się w całości na zdjęciu :( I stwierdzam, że wyglądam zdecydowanie za staro przy M. On chyba młodnieje. Jeszcze bardziej .. :D Jest tylko rok młodszy, a ja prezentuję się jak jego mama ... To mój kompleks! Wy też myślicie, że wyglądam staro jak na swój wiek? 

Na koniec chciałabym Was ponownie zapytać, czy są jakieś tematy,  które chcielibyście, żebym poruszyła na blogu? Piszcie śmiało! 

BUZIAKI :*