Dzisiejsza porcja motywacji

Dziś znów się powtórzę, dziś za pewne zostanę oskarżona o to, że piszę ciągle to samo, że jestem nudna, że mój blog jest słaby, a ja to już w ogóle porażka. Za pewne co niektórzy rzucą się na przycisk 'dodaj komentarz' i będą wylewać swoje frustracje obrażając przy tym mnie. Przyjmuję na klatę wszystko, co piszecie. 

To, co chcę dzisiaj przekazać w tym poście w szczególności powinny przeczytać wszystkie osoby, które swoje niepowodzenia, zazdrości i nie chęci wylewają na niczemu nie winne osoby. Proponuję wydrukować, w ramkę i nad łóżko. 

Kluczem do sukcesu jest robić to co się kocha, mówię o sukcesie osobistym, tym związanym z karierą. Z, tylko i wyłącznie, moim "JA", jestestwem czy jak kto woli. Robić to niezależnie od aury temu towarzyszącej. Niezależnie od tego, czy ktoś w nas wierzy czy nie, czy komuś się to podoba czy nie. 

Patrzenie na ludzi, którzy chcą nas zniechęcić w tym przypadku jest na prawdę bez sensu. Ci, którzy podcinają skrzydła i starają się doprowadzić do nieziszczenia się marzeń nie powinni być brani pod uwagę. Są jak pijawki, które wysysają z nas chęci i motywacje. Dlatego te pijawki należy spłukać w kiblu, rozdeptać, wyrzucić przez okno... Ale na pewno nie pozwalać na to, aby odebrały nam marzenia i zapobiegały walce o ich realizację.

Marzenia to piękna sprawa, a ktoś mądry powiedział kiedyś: "Jeśli pot­ra­fisz o czymś marzyć, to pot­ra­fisz także te­go dokonać." I ja w to wierzę! Wierzę w to, że marzenia mają ogromną moc i często spełniają się nawet te najskrytsze!

Przy dążeniu do realizacji marzeń najważniejsze jest to, żeby pamiętać, że nikt nie jest na tyle mądry, żeby wiedzieć co jest możliwe, a co nie. Nie ma takich ludzi! 

Każdy krok w stronę dążenia do celu jest sukcesem. Nawet ten najmniejszy, z pozoru nic nie znaczący. Każdy! To tylko powinno utwierdzać w przekonaniu, że marzenia na prawdę są do spełnienia. 

I jest duża grupa ludzi, która zdaje sobie z tego sprawę i sukcesywnie zmierza w kierunku szczytu, na którym kryje się piękne i puchate marzenie. Są też ludzie, którzy w swoim życiu uskuteczniają jedynie autodestrukcję, a przez to starają się unicestwić innych. Zniszczyć ich marzenia i plany w zarodku. Nie dopuścić do tego, żeby ktoś był szczęśliwszy od nich. 

Kiedy myślę o tej drugiej grupie to zastanawiam się, czy Ci ludzie zdają sobie sprawę z tego, że w dzisiejszych czasach nie trudno jest zniszczyć drugiego człowieka i pozbawić go wszystkiego, co posiada w głowie i duszy, a w zamian podarować mu smutek, rozgoryczenie, żal i brak akceptacji samego siebie i swojego życia. Warto pamiętać, że każdy medal ma dwie strony i nie warto dla własnego widzimisie niszczyć drugiego człowieka.

I dlatego ten post, jak na początku stwierdziłam, powinny przeczytać wszyscy, którzy uwielbiają obrażać innych. Nie warto, uwierzcie. Nie warto. Lepiej zająć się sobą i dążyć do samorealizacji, a nie wywyższać się (jak to się zgubnie niektórym wydaje) obrażaniem, krytykowaniem i wytykaniem błędów. Lepiej na tym wyjdziecie, na prawdę. A na pewno nikt nie będzie cierpiał przez to, że wyżywacie się na niewinnych, na tych, którym się udało.