Mali Giganci - a Ty wysłałabyś tam swoje dziecko?

Program Mali Giganci emitowany przez stację TVN zaczął wzbudzać ogromne kontrowersje zanim jeszcze tak na prawdę się rozpoczął. Ale czy słusznie?

"Mali giganci" to show, które w założeniu miało promować największe dziecięce talenty. – Podczas castingów powstanie 6 drużyn, a w każdej z nich znajdzie się jeden uzdolniony wokalista, para taneczna oraz jeden showman – czyli przebojowe dziecko potrafiące przegadać Kubę Wojewódzkiego i mówić lepsze żarty od Filipa Chajzera. Każda z drużyn będzie mieć swojego opiekuna artystycznego i nazwę. Natalia Lesz, Ula Chincz, Aneta Todorczuk-Perchuć, Olivier Janiak, Czesław Mozil oraz Piotr Rubik do każdego odcinka przygotują swój zespół, by zaprezentować się przed jury - tak TVN opisuje swoje najnowsze show

Miałam trzy fazy zdania na temat tego programu. Najpierw podchodziłam do tego sceptycznie, byłam zdziwiona i przysięgałam sobie w duchu, że za żadne skarby świata nie puszczę Neli (Kornelki, jak kto woli) do tego typu programu. Dziwiłam się rodzicom tych dzieci, że dobrowolnie i w pełni świadomie pchają je w lepkie łapy chorego showbiznesu. 

Potem jednak przyszedł czas - po obejrzeniu po raz pierwszy któregoś z odcinków - że zaczęło mi się podobać. Dzieci występowały, były oceniane, chwalone, dostawały gromkie brawa, a na ich twarzach wymalowane były przepiękne uśmiechy. Wszyscy się śmiali, wygłupiali. Wszystko fajnie, tak jak powinno być, nie?

Jak na kobietę przystało, przyszła kolejna zmiana zdania. I zdarzyło się to przy oglądaniu jednego z odcinków, w którym odpadała grupa dzieciaków. Wróciłam do pierwszej wersji opinii na temat tego programu. 

10cio czy 12sto latek zrozumie, że nie wygrał bo nie był najlepszy. Wygrał ktoś inny. A jak wytłumaczyć trzyletniemu dziecku, że mimo gromkich braw, wspaniałych wypowiedzi jury na temat jego występu wygrał ktoś inny? Taki maluch przecież tego nie zrozumie. 

Rodzice, wysyłając swoje dziecko do takiego programu, świadomie narażając je na rozczarowania, ogromną rywalizację, a nawet rozpacz. Życie to ciągła rywalizacja, ciągły bieg po coś. Jednak czy od małego należy malucha tego uczyć? 

Pewnie niektórzy z Was zaraz powiedzą, że nie tylko w tym programie odbywają się konkursy umiejętności dzieciaków. Oczywiście! To właśnie jest druga strona medalu. I w przedszkolach i w szkołach odbywają się przeróżne konkursy. Od recytatorskich po plastyczne. I to również wszyscy okrzykną hańbą, kpiną i żenadą? 

Nie dalej jak wczoraj koleżanka opowiadała mi jak jej ukochana bratanica (przedszkolaczek) zajęła drugie miejsce w konkursie recytatorskim, w którym brało udział kilka przedszkoli. Czyli duże przedsięwzięcie.  Nie muszę chyba pisać jak mała zwyciężczyni jest dumna z siebie i zadowolona, że jej się udało, prawda? Dla niej to na pewno ogromny sukces, nie mniejszy niż średnio z ocen wwe wspomnianym programie. A czym różni się od Małych Gigantów? Nie ma wielkich sław w jury, nie ma wielkich sław pomagających w przygotowaniach do występu, a prowadzącym jest Pani Dyrektor, a nie Filip Chajzer. A całe emocjonujące wydarzenie nie jest transmitowane w telewizji.

Widownia jest, kamery też na pewno są. No i przede wszystkim ktoś musi przegrać, żeby ktoś mógł wygrać. 

Oprócz różnic wskazanych wyżej jest jeszcze jedna, znacząca. Komentarze Kuby wprawiają w tak ogromne zakłopotanie, że każdy głupi jest w stanie zauważyć wypisaną tą właśnie emocję na ich twarzach! O ile starsze dzieci co nieco rozumieją, to maluchy zupełnie nie wiedzą o co chodzi. I to nie podoba mi się chyba najbardziej. Plus oczywiście żerowanie na talentach dzieciaków dla korzyści majątkowych - no nie oszukujmy się, po to to robią. 

O ile mnie pamięć nie myli to w innych programach, w których brały udział dzieci i nie tylko to takie komentarze nie miały miejsca. To takie troszkę upokarzające, nie, że dziecko stoi, nie wie co powiedzieć, a patrzy na nie kilka milionów ludzi. 

Koniec końców ja Neli bym tam nie wysłała. O nie, nie!

A Ty wysłałabyś tam swoje dziecko? 

EDIT: Jakoś kiedyś oglądałam jeden odcinek programu "Mama kontra Mama". Była tam mama, która bardzo chciała aby jej córki zrobiły karierę sceniczną,  żeby śpiewały - jak ona. Na drodze do kariery tej kobiety stanęła matka. Więc bohaterka programu swoje niespełnione ambicje przelewała na córki. 

Oglądam "Małych Gigantów" i co widzę?  Na widowni siedzi owa bohaterka - mama, a na scenie jej córka. I jakoś mnie to nie zdziwiło...