We mnie jest siła jaka Ci się nie śniła

Zawsze uważałam, że do pewnych spraw i decyzji trzeba dorosnąć. Czasem zajmuje to tydzień, a czasem, tak jak w moim przypadku, dwa lata. 

Ciężko było mi się przełamać i podjąć tak ważną decyzję choć doskonale zdawałam sobie sprawę z tego, że to z całą pewnością zaważy nie tylko na moim życiu, ale także na życiu mojej rodziny. 

Dużo dała mi zmiana towarzystwa. To dzięki namowom jednej z moich najbliższych koleżanek byłam (i jestem) na 100% pewna czego dziś chce od życia. Pomogła również obecna praca. Nie oszukujmy się, szczytem marzeń i ambicji żadnej z nas nie jest praca w sklepie nawet jeśli nad sobą ma się jedynie mamę. Dlatego też postanowiłam zmienić swoje życie i dążyć do samorealizacji.

Przerwa, którą sobie zafundowałam wcale nie jest taka straszna jak mogłoby się wydawać. To tylko i aż dwa lata. Całe 730 dni, których potrzebowałam, żeby zrozumieć co w życiu jest najważniejsze i do czego warto dążyć. 

Od pomysłu do do podjęcia decyzji i wykonania pierwszego kroku minęła dosłownie chwila. Potem już jakoś poszło z górki. Papiery, decyzja, wyjazd. 

Ogłoszenie wyników to była jedna z tych chwil, których nie zapomnę do końca życia. Duma rozpierała mnie jak nigdy. Chciałam wykrzyczeć całemu światu, że się zdecydowałam, że mi się udało, że będę spełniać marzenia. 

Satysfakcja, która mi teraz towarzyszy jest nie do opisania. To jak narkotyk. Raz zasmakujesz, spodoba się i chcesz więcej. 

Studia - to o nich tu mowa. Rzuciły nowe światło na moje życie, sprawiły, że nie czuję się już zwyczajnie. To coś więcej.

Rozwój, samorealizacja i rozkwit to coś, co powinno towarzyszyć każdemu z nas. 

Trzeba walczyć o siebie zw wszystkich sił, ale nigdy za wszelką cenę. Tylko wtedy możemy być na prawdę szczęśliwi, a na sam koniec powiedzieć NIE ŻAŁUJĘ.

Nigdy nie jest za późno, żeby się kształcić, żeby się rozwijać i pozwalać sobie na zmiany. Możesz zacząć teraz, jutro za rok, a nawet za dziesięć lat. Zdecydujesz się - to najważniejsze.